Το μόνο άρθρο που θα χρειαστεί να διαβάσεις για την Dreamland.

Περπατώντας προς τον χώρο του parking από το μεγάλο και θεοσκότεινο μονοπάτι, άκουγα από μακριά τα πνιχτά μπάσα της μουσικής. Είχαμε φύγει στα μισά του set του Dino MFU για να οδηγήσουμε νύχτα μέχρι την άλλη μεριά της Ελλάδας και να προλάβουμε τις Δευτεριάτικες ώρες εργασίας.

Τα παπούτσια μου είχαν γεμίσει χώμα, πρώτα από τα πατήματα μπροστά στο stage και τώρα από το ίδιο το μονοπάτι. Και υπό φυσιολογικές συνθήκες, αυτή τη στιγμή θα έπρεπε να είμαι μπουχτισμένος, κουρασμένος από ένα θορυβώδες τριήμερο, ανάμεσα σε αντίσκηνα που δεν κοιμόντουσαν ποτέ και μπάνια σε αναγκαστικά παγωμένα υπαίθρια ντους.

Αλλά εγώ ήμουν χαρούμενος. Ήμουν ακόμη γεμάτος ενέργεια, παρά τις ελάχιστες ώρες που είχα κοιμηθεί – ουσιαστικά 9 ώρες ύπνου μέσα σε τρεις μέρες. Και περπατώντας αυτό το σκοτεινό και μακρύ χωμάτινο μονοπάτι για τελευταία φορά, αισθανόμουν οικειότητα.

Αυτό το μεγάλο χωράφι με τους 70 DJs και τις χιλιάδες κόσμου που χόρευε, με είχε κάνει κομμάτι του.

Αυτό το άρθρο μπορεί να ξεκινάει από το τέλος, αλλά αυτή η ιστορία της Dreamland είναι μονάχα η μικρή αρχή για κάτι μεγάλο.
Continue reading

Πως (και γιατί) να ταξιδέψεις μένοντας σε Airbnb.


Αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που είδα κατεβαίνοντας από το μετρό. Not bad.

Τα ξενοδοχεία είναι συχνά παράλογα ακριβά, ειδικά όταν είσαι ένας εικοσάρης που δεν ζητάει και πολλές ανέσεις πέραν από ένα καθαρό κρεβάτι για να κοιμηθεί τη νύχτα στην πόλη που εξερευνά.

Continue reading

Makina: Το καλύτερο καφέ στην Πάτρα (τουλάχιστον).

Αν πάρουμε υπ’ όψιν την αγάπη μου για εκπληκτικά καταστήματα καφέ, άργησα πάρα πολύ να κάνω ένα post για το Makina (προφέρεται Μάκινα) της Πάτρας.

Αλλά και γι’ αυτό υπάρχει λόγος: Κάθε φορά που περνούσα την γέφυρα του Ρίο, ο ελεύθερός μου χρόνος αφιερωνόταν στο άραγμα στις ξύλινες καρέκλες του και στην απόλαυση του καφέ (και των burger) του χωρίς να βάζω στον εαυτό μου περιττές πιέσεις του στυλ: «Αλέξη, blogger που γράφει κάθε δίμηνο δεν είναι blogger».

Ως αποτέλεσμα, οι καφέδες που ήπια ήταν πολλοί και υπέροχοι. Αλλά το γιατί το Makina είναι το καλύτερο καφέ που έχω επισκεφθεί τον τελευταίο χρόνο είναι κάτι που πρέπει να πάρουμε από την αρχή.

Continue reading

5 (short) questions for menswear designer Michael Bastian | 5 (μικρές) ερωτήσεις για τον σχεδιαστή Michael Bastian

Ο Michael Bastian είναι μια σπάνια περίπτωση επιτυχίας: Ένας Αμερικάνος σχεδιαστής αντρικών ρούχων, που έγινε γνωστός από τη μακροχρόνια συνεργασία του με τη Gant (υπό το label Gant by Michael Bastian), από την σημαντικότατη βράβευση του ως CDFA Menswear Designer of the Year το 2011, αλλά πάνω απ’ όλα για το ξεκάθαρό του όραμα στο απλό, ποιοτικότατο αντρικό ντύσιμο που εμπνέεται από την ιστορική κληρονομιά της Αμερικάνικης κουλτούρας.

Michael Bastian is a real success story: An American menswear designer that became a globally recognizable name through his ongoing collaboration with GANT (under the GANT by Michael Bastian label), following with an award from CDFA in 2011 as “Menswear Designer of the Year”, and of course, through his constantly clear vision of simple yet luxurious menswear that stays true to its American heritage.

Continue reading

The Essentials: Fabio Attanasio, creator of “The Bespoke Dudes” and sartorial connoisseur.

In the Essentials post series, we have a look at the most basic pieces of creative people’s everyday life.

In this update, I am very happy to feature Fabio Attanasio, one of today’s most unique voices in menswear blogging. Fabio is the creator of The Bespoke Dudes, an Italy-based blog that deals with the current state of bespoke clothiers around the country and the classical menswear values translated through a modern eye.

Continue reading

Τι χρειάζεται για να πετύχει ένα κατάστημα ρούχων (στην Ελλάδα) σήμερα | Μέρος 2ο

Στο πρώτο post της σειράς αναλύσαμε το γιατί ένα συγκεκριμένο όραμα (σε συνδυασμό με μια σωστή εκτέλεση) είναι η βάση της δημιουργίας ενός πετυχημένου καταστήματος. Αλλά, το να φτιάξεις το κατάστημά σου, ακόμη και με όραμα, είναι μόνο το πρώτο στάδιο, πριν την διαδικασία του να σε γνωρίσει ο κόσμος.

Σήμερα, ο κυριότερος τρόπος για να αγγίξεις το μεγαλύτερο πλήθος πελατών είναι το internet. Και ισχύει πως η online παρουσία είναι σχεδόν μονόδρομος για τη διαφήμιση και συντήρηση σχέσεων με τους πελάτες. Αλλά ταυτόχρονα η μέθοδοι που συνήθως χρησιμοποιούνται είναι αρκετά παρεξηγημένες, γεμάτες λάθη και σπατάλη χρόνου.

Ερώτημα 2ο: Τι σημαίνει χρησιμοποιώ την τεχνολογία προς όφελος της επιχείρησης ρούχων μου;

Θυμίζοντας το case study του προηγούμενου post με το ζαχαροπλαστείο Cap Cap, θέλω να φέρω την προσοχή σας στο ότι έχει μαζέψει 76.886 likes (αυτή τη στιγμή) στην Facebook σελίδα του.

Και δεν μιλάμε για like που απλά έγιναν και μένουν σαν νούμερο, αλλά για ενεργούς πελάτες που παρακολουθούν τη δημιουργική δραστηριότητα του καταστήματος, αλλά και μελλοντικούς πελάτες (όπως υπήρξα εγώ) που το μαθαίνουν ακόμη κι αν βρίσκονται στην άλλη μεριά της Ελλάδος.

Continue reading

Τι χρειάζεται για να πετύχει ένα κατάστημα ρούχων (στην Ελλάδα) σήμερα | Μέρος 1ο

Στο τελευταίο μου ταξίδι στην Αθήνα, βρέθηκα μπροστά σε μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση. Βλέπετε, επισκέφτηκα ένα από τα word-of-mouth γνωστότερα καφέ/ζαχαροπλαστεία της πόλης: το Cap Cap.

Γιατί ξεκινάω ένα άρθρο για το menswear retail με αναφορά σε ένα ζαχαροπλαστείο; Επειδή, πολύ απλά, έχουμε αρκετά να μάθουμε από αυτό.

Ερώτημα 1: Πόση σκληρή δουλειά είναι αρκετή για ένα μεμονωμένο κατάστημα;

Κοιτάζοντας μια μεγάλη αλυσίδα καταστημάτων (franchise ή ιδιόκτητη) όπως π.χ. τα Mikel, μας φαίνεται λογικό να πέφτει τεράστια δουλειά (λογικά πολλών ανθρώπων) στην δόμηση και την ποιότητα του συνολικού branding, όπως και στη συνεχόμενη εξέλιξη των προϊόντων.

Μας φαίνεται πολύ φυσιολογικό να παράγει μια μεγάλη εταιρία συνεχώς ιδέες και έμπνευση για το brand της – ενώ αν το κάνει ένας ιδιώτης (με ένα μοναδικό κατάστημα) μας φαίνεται περίεργο.

Εδώ ακριβώς είναι που το χάνουμε.

Continue reading