in Posts from Bang to Basic

Pitti Imagine Uomo: Η έκθεση (παράδεισος) της αντρικής μόδας.


Photo by http://www.pittimmagine.com

Η Ιταλία δεν θέλει και πολύ κόπο για να θεωρηθεί “παράδεισος” για έναν πωρωμένο με το ντύσιμο – αρκεί μια βόλτα στο Μιλάνο για να βρεις γλυκούς γεράκους με ονόματα του στυλ “Salvatore” που θα κάτσουν και θα σου φτιάξουν “sur mesure” παπούτσια με δεξιοτεχνία δεκαετιών.

Αυτό, πέραν του ότι από μόνοι τους, ως λαός, οι Ιταλοί είναι ωραίοι, στυλάτοι και αδύνατοι. Και η Ιταλική γλώσσα – σε αντίθεση με κάτι Γερμανικούς βρυχηθμούς – είναι φτιαγμένη για καλοκαιρινές “συνομιλίες” με Ιταλίδες – που τις λες και “όμορφες”.

Να μιλήσω για το Ιταλικό φαγητό; Πάνε βράσε τα Barilla σου και έλα…

Μόνο με αυτά, έχω αρκετούς λόγους να σηκωθώ και να πάω να ζήσω π.χ. στο Μιλάνο; Οπότε, η ύπαρξη γεγονότων, όπως το Pitti Imagine Uomo, είναι το κερασάκι πάνω σε μια σοκολατένια τούρτα με αρνητικές θερμίδες – ένα “θαύμα”.

Και τι σχέση έχει ένα 22χρονος Έλληνας φοιτητής, με μια εμπορική έκθεση ρούχων;

Μα, ο λόγος που γράφω για menswear είναι οι φωτογραφίες, που κάποτε είδα, των παρευρισκομένων σε τέτοιες εκθέσεις. Φωτογραφίες τραβηγμένες από έναν blogger που έψαχνε “στυλάτα” άτομα μπροστά στις εξόδους των εκθεσιακών περιπτέρων.

Κι ο Schott Schuman (The Sartorialist), που ουσιαστικά έφτιαξε την κατηγορία των street fashion blogs, πριν από μερικά χρόνια έκανε απλά το χόμπι του.

Ακόμη θυμάμαι την πρώτη φορά που είδα μια φωτογραφία (του άγνωστου τότε για εμένα) Nichelson Wooster με ένα απίθανο γκρι κουστούμι και το “γυριστό” μουστάκι του και κινήθηκε η περιέργειά μου: Ποιος είναι αυτός; Πόσο διαφορετικός, αλλά και άνετος δείχνει;


Για εμένα, αυτή η φωτογραφία τα ξεκίνησε όλα. Από τον Sartorialist.

Εκεί ξεκίνησε το ενδιαφέρον μου με το ντύσιμο και το στυλ, σε μια φωτογραφία που βγήκε στο Μιλάνο.

Η ιστορία του Pitti Imagine Uomo.

Τώρα ίσως να φαίνεται περίεργο, αλλά η Ιταλία δεν θεωρούνταν πάντοτε το κέντρο του παγκόσμιου στυλ. Παλαιότερα, τα ηνία της παγκόσμιας βιομηχανίας τα κρατούσε η Γαλλία.

Ήταν κάπου στο 1940, όταν η Ιταλική παραγωγή αντρικής μόδας άρχισε να οργανώνεται με σκοπό να δώσει αξία στο (απίστευτο πια) brand name που λέγεται “made in Italy“.

Με κέντρο την Φλωρεντία, αρχικά δημιουργήθηκαν παρουσιάσεις γυναικείων Ιταλικών ενδυμάτων.

Η καρδιά των εκδηλώσεων “χτυπούσε” στο Palazzo Pitti, στην Φλωρεντία – και με την δημιουργία του Κέντρου Ιταλικής Μόδας εκεί, το 1950 ήταν η περίοδος που η έκθεση του Centro Moda άρχισε να εδραιώνεται ως η μεγαλύτερη παρουσίαση μόδας στην Ευρώπη, με καλεσμένους διεθνείς δημοσιογράφους της μόδας.

Το 1963 έγινε η πρώτη παρουσίαση αντρικών ενδυμάτων. Άγια χρονιά!

Μετά από περίπου 10 χρόνια, όμως, το 1972, ξεκίνησε και η διοργάνωση που μας αφορά περισσότερο, η Pitti Imagine Uomo – μια εμπορική έκθεση, αποκλειστικά για αντρικό ρουχισμό και αξεσουάρ, η οποία απέκτησε αμέσως αναγνώριση σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το 1988, η διοργανώτρια εταιρία άλλαξε το όνομα της από “Centro Moda” σε “Pitti Imagine“, και ταυτόχρονα τον στόχο της σε μια πιο παγκόσμια και μοντέρνα προοπτική – όχι απαραίτητα αφοσιωμένη αποκλειστικά στα ρούχα.

Σήμερα, καταλήγουμε σε μια τεράστια έκθεση στη Φλωρεντία, με σκοπό να προωθήσει εμπορικές συνεργασίες μεταξύ εταιριών και καταστημάτων, αλλά και πάνω απ’ όλα να ενώσει τις δημιουργικές αξίες του χώρου της μόδας, της τέχνης, των εμπειριών.

Pitti Imagine Uomo 82

Αυτές τις μέρες, συγκεκριμένα από τις 19 μέχρι τις 22 Ιουνίου, παρουσιάζεται στη Φλωρεντία η 82η κατά σειρά αντρική έκθεση Pitti Imagine Uomo.

Στατιστικά της έκθεσης: 1.065 φίρμες – 32.000 επισκέπτες – 59.000 τετραγωνικά μέτρα.Δεν την λες και “μικρή”…

Όπως πάντα συμβαίνει με τις εκθέσεις μόδας, οι έμποροι παρουσιάζουν τώρα τα προϊόντα που προορίζονται για την άνοιξη της επόμενης χρονιάς (Άνοιξη 2013).

«Ναι, λίγο νωρίς» θα λέγαμε οι περισσότεροι, αλλά έτσι λειτουργεί αυτή η βιομηχανία – θέλει χρόνο για τους καταστηματάρχες να αποφασίσουν τι θα αγοράσουν, να συμφωνήσουν με τις εταιρίες και να τα παραλάβουν. Πόσο μάλλον όταν και οι ίδιες οι εταιρίες, θέλουν να βλέπουν από νωρίς την αντίδραση του κοινού τους στα νέα τους προϊόντα.

Όλα τα ξένα blog αντρικής μόδας θα ασχοληθούν λίγο η πολύ (βασικά, πολύ) με την έκθεση – οπότε, αν υπάρχει όρεξη, μπορεί κανείς σχεδόν να “βρίσκεται εκεί” διαβάζοντας απλά τις ανταποκρίσεις.

Χαρακτηριστικά, το GQ Eye postάρει καθημερινά σχετικό υλικό, το Highsnobiety φαίνεται πως δίνει κι αυτό αρκετή σημασία, ο Noah Emrich βάζει τις φωτογραφίες του στο Four Pins και μέσα στις επόμενες μέρες όλη η blogόσφαιρα και το Tumblr θα γεμίσουν με νέες φωτογραφίες από μουσάτους τύπους σε φανταχτερά κουστούμια, για να rebloggάρουμε όλοι με την ησυχία μας.

Ο μέσος, όμως, παρευρισκόμενος στην έκθεση δεν πάει εκεί για να φωτογραφηθεί από έναν σπυριάρη 20χρονο “fashion-blogger”. Αντιθέτως, το Pitti Imagine Uomo είναι πάνω απ’ όλα business – είναι το σημείο όπου χτυπάει η καρδιά της αγοράς αυτή τη στιγμή και που θα καθορίσει τα προϊόντα που θα γεμίσουν τα ράφια των “καλών” καταστημάτων.

Είναι το μέρος όπου θα αναδειχθούν νέοι σχεδιαστές και όπου Ιταλοί καλλιτέχνες του δέρματος θα κλείσουν συμφωνίες με Ιαπωνικές μπουτίκ στη Shibuya του Tokyo.

Και εδώ ερχόμαστε στο ερώτημα: «Πως μπορώ εγώ να πάω στο Pitti Uomo». Η απάντηση είναι πολύ απλή: Αν δεν έχεις “λόγο” να πας, δεν μπορείς.

Βλέπεις, είναι μια “εμπορική έκθεση” και όχι ένα πανηγύρι-μπάχαλο για το κοινό. Το Pitti Uomo είναι ανοιχτό για σένα αν αντιπροσωπεύεις ένα κατάστημα που ψάχνει προϊόντα, αν είσαι (φυσικά) εκθέτης και, ίσως, αν γράφεις για ένα περιοδικό μόδας η ένα μεγάλο blog.

Και έτσι πρέπει να είναι. Όχι ότι δεν μπορεί κανείς να καμπερωθεί έξω από τις εξόδους τις έκθεσης και να χαζεύει τους τύπους που βλέπει εδώ και χρόνια στα street fashion blogs – αλλά γιατί να το κάνει κανείς αυτό;

Από την άλλη, αν σου αρέσει πραγματικά το αντρικό ρούχο και έχεις πρόσβαση στην έκθεση, μπορείς να δεις από κοντά, να αγγίξεις και να δοκιμάσεις την “τελευταία λέξη” της ποιότητας, της πρωτοτυπίας, ίσως και της εποχιακής χαζομάρας.

Σίγουρα θα είναι μια μεγάλη εμπειρία για όποιον ενδιαφέρεται επαγγελματικά για τον χώρο, την τέχνη, την δημιουργία και του εμπορίου των ρούχων και (φαντάζομαι) μια εξαιρετική ευκαιρία για networking με άλλους σημαντικούς επαγγελματίες.

Στην τελική, μπορείς να προσπαθήσεις να κλείσεις διαμονή από το Booking για την Φλωρεντία την περίοδο του Pitti – απλά για να απογοητευτείς με την φθηνότερη τιμή, που θα είναι 150 ευρώ η βραδιά, μακριά από το κέντρο.

It’s a “pity”… (που δεν είμαι εκεί…)

Περιττό να πω ότι είναι μέσα στα επόμενα σχέδιά μου να βρεθώ σε μια έκθεση Pitti Uomo και (γιατί όχι) να την καλύψω μέσω του blog για όποιον θα ήθελε να είναι εκεί.

Ευτυχώς, υπάρχει χρόνος – και όρεξη. Και μέχρι τότε, “κράτη” για να μαζέψουμε και λίγα λεφτά για να βοηθήσουμε την οικονομία της γείτονος χώρας. Έτσι ακούγεται καλύτερα από το «Πάμε να σηκώσουμε όλο το Μιλάνο».

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την έκθεση Pitti Uomo, δείτε:

Comment: