Burgereview: Το Brothers in Law στη Θεσσαλονίκη.

Ψάχνοντας το που φεύγει το budget μήνα μου, συνειδητοποίησα ότι τα περισσότερα λεφτά μου τα τρώω στο φαγητό (pun intended)έξω. Ουσιαστικά, εκτός από τις μέρες που κάθομαι στο πατρικό μου, τα μισά μου γεύματα καθημερινά είναι σε κάποιο “μαγαζί”.

Αυτό, μαζί με το ότι είμαι “πρώην χοντρός” (και νυν “χοντρός στο μυαλό”) με κάνει κατάλληλο για να αρχίσω μερικά πιο συγκεκριμένα review για τα φαγάδικα των πόλεων που επισκέπτομαι.

Continue reading

Το μόνο άρθρο που θα χρειαστεί να διαβάσεις για την Dreamland.

Περπατώντας προς τον χώρο του parking από το μεγάλο και θεοσκότεινο μονοπάτι, άκουγα από μακριά τα πνιχτά μπάσα της μουσικής. Είχαμε φύγει στα μισά του set του Dino MFU για να οδηγήσουμε νύχτα μέχρι την άλλη μεριά της Ελλάδας και να προλάβουμε τις Δευτεριάτικες ώρες εργασίας.

Τα παπούτσια μου είχαν γεμίσει χώμα, πρώτα από τα πατήματα μπροστά στο stage και τώρα από το ίδιο το μονοπάτι. Και υπό φυσιολογικές συνθήκες, αυτή τη στιγμή θα έπρεπε να είμαι μπουχτισμένος, κουρασμένος από ένα θορυβώδες τριήμερο, ανάμεσα σε αντίσκηνα που δεν κοιμόντουσαν ποτέ και μπάνια σε αναγκαστικά παγωμένα υπαίθρια ντους.

Αλλά εγώ ήμουν χαρούμενος. Ήμουν ακόμη γεμάτος ενέργεια, παρά τις ελάχιστες ώρες που είχα κοιμηθεί – ουσιαστικά 9 ώρες ύπνου μέσα σε τρεις μέρες. Και περπατώντας αυτό το σκοτεινό και μακρύ χωμάτινο μονοπάτι για τελευταία φορά, αισθανόμουν οικειότητα.

Αυτό το μεγάλο χωράφι με τους 70 DJs και τις χιλιάδες κόσμου που χόρευε, με είχε κάνει κομμάτι του.

Αυτό το άρθρο μπορεί να ξεκινάει από το τέλος, αλλά αυτή η ιστορία της Dreamland είναι μονάχα η μικρή αρχή για κάτι μεγάλο.
Continue reading

Πως (και γιατί) να ταξιδέψεις μένοντας σε Airbnb.


Αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που είδα κατεβαίνοντας από το μετρό. Not bad.

Τα ξενοδοχεία είναι συχνά παράλογα ακριβά, ειδικά όταν είσαι ένας εικοσάρης που δεν ζητάει και πολλές ανέσεις πέραν από ένα καθαρό κρεβάτι για να κοιμηθεί τη νύχτα στην πόλη που εξερευνά.

Continue reading

Makina: Το καλύτερο καφέ στην Πάτρα (τουλάχιστον).

Αν πάρουμε υπ’ όψιν την αγάπη μου για εκπληκτικά καταστήματα καφέ, άργησα πάρα πολύ να κάνω ένα post για το Makina (προφέρεται Μάκινα) της Πάτρας.

Αλλά και γι’ αυτό υπάρχει λόγος: Κάθε φορά που περνούσα την γέφυρα του Ρίο, ο ελεύθερός μου χρόνος αφιερωνόταν στο άραγμα στις ξύλινες καρέκλες του και στην απόλαυση του καφέ (και των burger) του χωρίς να βάζω στον εαυτό μου περιττές πιέσεις του στυλ: «Αλέξη, blogger που γράφει κάθε δίμηνο δεν είναι blogger».

Ως αποτέλεσμα, οι καφέδες που ήπια ήταν πολλοί και υπέροχοι. Αλλά το γιατί το Makina είναι το καλύτερο καφέ που έχω επισκεφθεί τον τελευταίο χρόνο είναι κάτι που πρέπει να πάρουμε από την αρχή.

Continue reading

Τι χρειάζεται για να πετύχει ένα κατάστημα ρούχων (στην Ελλάδα) σήμερα | Μέρος 2ο

Στο πρώτο post της σειράς αναλύσαμε το γιατί ένα συγκεκριμένο όραμα (σε συνδυασμό με μια σωστή εκτέλεση) είναι η βάση της δημιουργίας ενός πετυχημένου καταστήματος. Αλλά, το να φτιάξεις το κατάστημά σου, ακόμη και με όραμα, είναι μόνο το πρώτο στάδιο, πριν την διαδικασία του να σε γνωρίσει ο κόσμος.

Σήμερα, ο κυριότερος τρόπος για να αγγίξεις το μεγαλύτερο πλήθος πελατών είναι το internet. Και ισχύει πως η online παρουσία είναι σχεδόν μονόδρομος για τη διαφήμιση και συντήρηση σχέσεων με τους πελάτες. Αλλά ταυτόχρονα η μέθοδοι που συνήθως χρησιμοποιούνται είναι αρκετά παρεξηγημένες, γεμάτες λάθη και σπατάλη χρόνου.

Ερώτημα 2ο: Τι σημαίνει χρησιμοποιώ την τεχνολογία προς όφελος της επιχείρησης ρούχων μου;

Θυμίζοντας το case study του προηγούμενου post με το ζαχαροπλαστείο Cap Cap, θέλω να φέρω την προσοχή σας στο ότι έχει μαζέψει 76.886 likes (αυτή τη στιγμή) στην Facebook σελίδα του.

Και δεν μιλάμε για like που απλά έγιναν και μένουν σαν νούμερο, αλλά για ενεργούς πελάτες που παρακολουθούν τη δημιουργική δραστηριότητα του καταστήματος, αλλά και μελλοντικούς πελάτες (όπως υπήρξα εγώ) που το μαθαίνουν ακόμη κι αν βρίσκονται στην άλλη μεριά της Ελλάδος.

Continue reading

Τι χρειάζεται για να πετύχει ένα κατάστημα ρούχων (στην Ελλάδα) σήμερα | Μέρος 1ο

Στο τελευταίο μου ταξίδι στην Αθήνα, βρέθηκα μπροστά σε μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση. Βλέπετε, επισκέφτηκα ένα από τα word-of-mouth γνωστότερα καφέ/ζαχαροπλαστεία της πόλης: το Cap Cap.

Γιατί ξεκινάω ένα άρθρο για το menswear retail με αναφορά σε ένα ζαχαροπλαστείο; Επειδή, πολύ απλά, έχουμε αρκετά να μάθουμε από αυτό.

Ερώτημα 1: Πόση σκληρή δουλειά είναι αρκετή για ένα μεμονωμένο κατάστημα;

Κοιτάζοντας μια μεγάλη αλυσίδα καταστημάτων (franchise ή ιδιόκτητη) όπως π.χ. τα Mikel, μας φαίνεται λογικό να πέφτει τεράστια δουλειά (λογικά πολλών ανθρώπων) στην δόμηση και την ποιότητα του συνολικού branding, όπως και στη συνεχόμενη εξέλιξη των προϊόντων.

Μας φαίνεται πολύ φυσιολογικό να παράγει μια μεγάλη εταιρία συνεχώς ιδέες και έμπνευση για το brand της – ενώ αν το κάνει ένας ιδιώτης (με ένα μοναδικό κατάστημα) μας φαίνεται περίεργο.

Εδώ ακριβώς είναι που το χάνουμε.

Continue reading

Τα 10 καλύτερα μέρη (για να κάνεις τα πάντα) στα Γιάννενα.

Είμαι πια παλιός στα Γιάννενα και αυτό με γεμίζει με δύο πράγματα:

  1. Απόλυτη βαρεμάρα και τάση φυγής
  2. Συσσωρευμένη γνώση για το που να κάνεις τα πάντα σε αυτή την πόλη

Και για το πρώτο δεν πιστεύω πως φταίει η πόλη, αλλά ίσως το ότι η περίοδος της φοιτητικής ζωής μου έχει πια κάνει τον κύκλο της.

Σε κάθε περίπτωση, παρά το μικρό τους μέγεθος, τα Γιάννενα κρύβουν μια πραγματικά ανθρώπινη και προσβάσιμη ομορφιά, όπως και αρκετό ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια που καινούρια μαγαζιά ξεπετάγονται σαν μανιτάρια.

Παρακάτω, μαζεύω ένα Τop 10 των καλύτερων σημείων/μαγαζιών στα Γιάννενα για να κάνεις οτιδήποτε τραβάει η ψυχή σου:

Continue reading