Bang-Bang: Τα ΟΧΙ του καλοκαιριού.

Το θέμα είναι πως όσο αυξάνεται το φως της ημέρας (λόγω καλοκαιριού), τόσο πιο έντονα θα καταφθάνουν οι αποκρουστικές οπτικές πληροφορίες στα οπτικά μου νεύρα. Αναφέρομαι σε μερικές εικόνες ντυσίματος που όλοι θα δούμε – είτε θέλουμε, είτε όχι – μέσα στους επόμενους μήνες.

Ακόμη κι αν οι άνθρωποι δεν αλλάζουν, εγώ θα γράψω με ειλικρίνεια το τι δεν πρέπει κανείς από εμάς να φορέσει αυτό το καλοκαίρι, εκτός κι αν γίνει επιδρομή από ζόμπι και απλά χρειάζεται κάποιο ένδυμα για να καλύψει τις πληγές από τα δαγκώματα.

Continue reading

Κανόνες στο ντύσιμο: Και το προσωπικό στυλ που πάει;

  • Τα boat shoes φοριούνται χωρίς κάλτσες.
  • Καφέ ζώνη με καφέ παπούτσια.
  • Το blazer να καλύπτει τον κώλο.
  • Όχι ποσέτ σε ίδιο χρώμα με τη γραβάτα.
  • Τα πουκάμισα φοριούνται μέσα από το παντελόνι

Αυτοί είναι μόνοι μερικοί από τους γνωστούς κανόνες του αντρικού ντυσίματος που θα βρει κανείς σε κάθε αντρικό περιοδικό και σε κάθε menswear blog.

Τα ίδια περιοδικά, όμως, διαλέγουν συχνά άτομα όπως τον Johnie Depp ως τον πιο σέξι άντρα του κόσμου. Αν δεν έχετε δει τον συγκεκριμένο ηθοποιό, παραθέτω μια σχετικά ήρεμη φωτογραφία του:

Ναι, καλά είδατε. Οι λόγοι που ο Γιαννάκης μπορεί να ντυθεί έτσι και να κερδίσει και βραβείο είναι πολύ απλοί:

  1. Είναι ο Johnnie Depp.
  2. Είναι ο Johnnie Depp.

Δυστυχώς, για τους περισσότερους ανθρώπους που δεν είναι πασίγνωστοι ηθοποιοί του Hollywood, οι κανόνες του ντυσίματος ισχύουν. Ο Johnnie Depp, όταν ντύνεται γελοία, είναι πράγματι γελοίος – απλά ακόμη κι αν του το πεις κατάμουτρα δεν τον νοιάζει ιδιαίτερα αφού βγάζει μερικά εκατομμύρια από κάθε φιλμάκι που γυρίζει και στην τελική είναι αστέρι του Hollywood.

Έχουμε όλοι όμως δει στον δρόμο απλούς, καθημερινούς ανθρώπους με πολύ στυλ, που καταφέρνουν να μην φαίνονται μαλάκες, ακόμη κι αν σπάνε μερικούς από τους χρυσούς κανόνες.

Αυτοί οι τύποι υπάρχουν – αλλά είναι σπάνιοι. Πιθανότατα εγώ κι εσύ δεν είμαστε ένας από αυτούς – αυτό λένε τα μαθηματικά. Μα, εκτός κι αν το τζόκερ έπεσε πάνω σου και είσαι ένα από τα ευλογημένα μυαλά του στυλ (βλέπε Nichelson Wooster), είναι σχεδόν αδύνατον να σπάσεις τους κανόνες επιτυχημένα από την πρώτη στιγμή.


Ακόμη κι ο Wooster από κάπου ξεκίνησε.

Ας πάρουμε έναν τύπο που δεν ξέρει να παίζει πιάνο και να τον βάλουμε μπροστά στα πλήκτρα. Ας του δώσουμε και μια παρτιτούρα από Μότσαρτ. Όσο κι αν το θέλει, δεν πρόκειται να καταφέρει να παίξει μουσική. Εκτός κι αν του δώσουμε έναν δάσκαλο και αρκετό χρόνο για να μάθει πρώτα τα βασικά – τις νότες και την μουσική – μέχρι τελικά να ικανοποιήσει το μουσικό μας ψώνιο.

Πρέπει να κατέχεις τα βασικά στην εντέλεια για να ξεπεράσεις τα όρια.

Η θεωρία της εξέλιξης.

Το ντύσιμο του μέσου νέου άντρα είναι μια ανάμιξη εφηβικού στυλ με καγκούρικες επιρροές του περιβάλλοντος του, μαζί με ένα μεγάλο κομμάτι της άποψης της μάνας του.

Πολλοί δεν θα ασχοληθούν ποτέ με το ντύσιμό τους σαν να είναι ένα κομμάτι της ζωής μας που αξίζει λίγη περισσότερη προσοχή. Θα αγοράσουν ένα polo shirt με έντονο λογότυπο, άντε και ένα υπερβολικό, ψευτο-fashion παπούτσι Replay και η ζωή συνεχίζεται.

Κάποιοι, όμως, συνειδητοποιούν αργά η γρήγορα ότι το ντύσιμο είναι κάτι σημαντικό. Όταν αποτελεί το 80% της εικόνας σου (ακόμη κι από άποψη εμβαδού…) δεν μπορεί να μην είναι. Τότε, κάποιοι, αποφασίζουμε να πάρουμε αυτό το κομμάτι στα χέρια μας.

Γιατί το 80% της εικόνας μου να ανήκει στο διαφημιστικό τμήμα μιας εταιρίας και όχι στον εαυτό μου;

Γιατί το 80% της εικόνας μου να αντιπροσωπεύει τις καγκούρικες τάσεις του μικρού περιβάλλοντός μου αντί να είναι μια ακόμη προβολή της μοναδικότητάς μου;

Το στυλ πρέπει να είναι προσωπικό. Για να ζωγραφίσεις, όμως, σε έναν καμβά, όσο καλά και να έχεις οραματιστεί την εικόνα, πρέπει πρώτα να μάθεις να χρησιμοποιείς το πινέλο, τα χρώματα.

Για να αποκτήσεις κανείς το απόλυτα προσωπικό του στυλ πρέπει πρώτα να μάθει τις αρχές του όμορφου, διαχρονικού ντυσίματος. Και νομίζω πως η βασικότερη αρχή που σε οδηγεί σε αυτόν τον στόχο είναι η απλότητα.

Απλότητα.

Δεν μπορείς να κάνεις λάθος όταν ακολουθείς απλούς κανόνες. Δεν μπορείς να παρερμηνευτείς όταν λες (η δείχνεις) κάτι απλό.

Γι’ αυτό ξεκινάς να φτιάχνεις τον λευκό καμβά του ντυσίματός σου με απλότητα, ακολουθώντας τους κανόνες που άλλοι έμαθαν, κάνοντας λάθη, πριν από σένα.

Ξεκινάς με απλά βήματα, φορώντας ένα γαλάζιο πουκάμισο στο σωστό μέγεθος. Αργότερα μαθαίνεις να φοράς ένα παπούτσι καλύτερο από το σάπιο σου αθλητικό. Ακολουθείς τους κανόνες για να τα συνδυάσεις με ένα παντελόνι που ίσως δεν θα είναι τζιν, που σίγουρα θα είναι στο σωστό μέγεθος.

Και το αστείο είναι πως ακολουθώντας τους κλασσικούς κανόνες του αντρικού ντυσίματος, θα καταλήξεις να είσαι αυτός που θα διαφέρει, αυτός που θα κάνει μπαμ έχοντας επιστρέψει στα βασικά.

Με τον καιρό, μαθαίνοντας να χρησιμοποιείς τις αμέτρητες μεταβλητές του αντρικού ντυσίματος, θα αρχίσεις να βλέπεις το σύνολο και όχι την λεπτομέρεια και εκεί θα αρχίσεις αυθόρμητα να προβάλλεις την διαφορετικότητά σου με μικρές λοξοδρομήσεις από το κανονικό.

Αυτή είναι η sprezzatura, η δύναμη του να είσαι ο πιο ωραίος άντρας, χωρίς να φαίνεται ότι έχεις κάνει την παραμικρή προσπάθεια.

Στην τελική, η ομορφιά βρίσκεται στα απλά πράγματα.

O Gianni Agnelli, μεγαλομέτοχος της Fiat, φορούσε το ρολόι του πάνω από το μανίκι για να βλέπει πιο γρήγορα την ώρα. Και στα περιοδικά έτρεχαν τα σάλια τους για κάτι που ο Agnelli έκανε για χαβαλέ, μια απλή διαφοροποίηση από τον κλασσικό τρόπο του να φοράς ένα ρολόι.

Crap to basic: Αναβάθμισε τα (καλοκαιρινά) παπούτσια σου.

Λέγεται πως το πρώτο πράγμα που κοιτάζουν οι γυναίκες σε έναν άντρα είναι τα παπούτσια του. Ψέμα! Αυτά που κοιτάζουν έχουν στην πραγματικότητα την εξής σειρά:

  1. Περιεχόμενο πορτοφολιού
  2. Αυτοκίνητο
  3. Φορολογική δήλωση
  4. Παπούτσια
  5. Πρόσωπο
  6. Λοιπά και ασήμαντα (όπως προσωπικότητα)

Ακόμη κι έτσι, όμως, γιατί να μην πάρουμε 10/10 στο 4ο κατά σειρά σημαντικότερο “προσόν” που παρατηρεί μια υποψήφια κοπέλα;

Πέραν της (σοβαρής) πλάκας, το θέμα παπούτσια είναι χαρακτηριστικό του πόσο ασήμαντο είναι για τον μέσο άντρα το θέμα “ντύσιμο”.

Το πρόβλημα ξεκινάει από τις εφηβικές ηλικίες, όπου οι πρώτες συνειδητές επιλογές παπουτσιών γίνονται με βάση το πόσο πολύχρωμα είναι, ή το πόσες φούσκες έχει η αερόσολα.

Τα παπούτσια, δυσανάλογα με το μέγεθός τους, παίζουν τεράστιο ρόλο για την τελική εμφάνιση ενός άντρα. Ακόμη, λίγα πράγματα λένε τόσα για την προσωπικότητα κάποιου όσο τα παπούτσια του.

Αν θέλεις να αναβαθμίσεις τα δικά σου, δώσε βάση στα παρακάτω απλά σημεία.

Τα αθλητικά παπούτσια

Πανταχού παρόντα, από χώρους εργασίας μέχρι και γάμους, τα αθλητικά παπούτσια ακολουθούνται από τον μύθο της “άνεσης” – ότι, δηλαδή, είναι ότι πιο άνετο μπορεί να φορέσει κανείς.

Και πράγματι, ένα παπούτσι με μαξιλαράκια αέρα θα είναι πιο άνετο από ένα επίσημο παπούτσι με δερμάτινη σόλα, ειδικά αν σκοπεύει κανείς να περπατήσει μερικά χιλιόμετρα μέσα στη μέρα.

Υπάρχουν όμως και άνετα παπούτσια που φαίνονται ωραία. Ναι, αλήθεια.

Επίσης, το dress your age επιχείρημα, το οποίο πάνω-κάτω στηρίζω, λέει πως σε έναν εικοσάρη νέο άντρα ταιριάζει περισσότερο να φοράει αθλητικό παπούτσι – ενώ ένα επίσημο oxford παπούτσι θα τον κάνει να φαίνεται έξω από τα νερά του.

Εγώ λέω πως το αν αισθάνεσαι έξω από τα νερά σου με κάτι δεν είναι θέμα ηλικίας άλλα συνήθειας.

Το αθλητικό παπούτσι είναι κάτι αναντικατάστατο, αλλά πολλοί θα πρέπει να αναθεωρήσουν το “τι είναι αθλητικό παπούτσι”.

Σίγουρα, η εξής checklist κρατάει την οποιαδήποτε επιλογή “μη-μπάχαλο”:

  • Όχι πάνω από δυο βασικά χρώματα πάνω στο ίδιο παπούτσι.
  • Όχι άχρηστες λεπτομέρειες/υπερβολές, που δεν έχουν καμία σχέση με το παπούτσι.
  • Όχι αταίριαστα χρώματα πάνω στο ίδιο παπούτσι (π.χ. καφέ παπούτσι με μαύρες λεπτομέρειες)
  • Όχι τρελά κόλπα όπως μεγάλες αερόσολες, κυματιστοί δακτύλιοι πολλαπλασιασμού κινητικής ενέργειας, KERS και ότι τούρμπο μπορεί να μπει πάνω σε ένα sportex των 80s.
  • Είναι απλό; Τέλεια!

Βασικά, η αρχή K.I.S.S (Keep It Simple Stupid) πρέπει να είναι η θρησκεία μας ξανά.

Το ωραίο sneaker τείνει να είναι low-tech, ακριβώς το αντίθετο από τα τελευταίας τεχνολογίας Asics για τρέξιμο.

Το Nike Free είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα ωραίου, απλού (αλλά και με τεχνολογία) αθλητικού παπουτσιού, που κανείς δεν θα σου πει τίποτα αν το φορέσεις για μια χαλαρή έξοδο με βερμούδα το βράδυ.
Αυτό το Asics Gel-Cumulus 13 μπορεί να είναι τέλειο για τρέξιμο, αλλά δεν θα πρέπει να είναι το παπούτσι που θα φοράς όταν θα βγεις για ποτό.

Γενικά, πολλοί είναι φανατικοί της Nike και πιο συγκεκριμένα του χρυσωρυχείου που λέγεται Nike AirMax.

Το AirMax είναι ένα κλασσικό sneaker, ίσως μάλιστα αυτό που βρίσκεται δίπλα από τον όρο “sneaker” στο λεξικό. Γι’ αυτόν τον λόγο, όμως, θα δεις τον μισό πληθυσμό να φοράει AirMax και πιθανότατα πολλοί απ’ αυτούς το συγκεκριμένο μοντέλο που είχες βάλει στο μάτι.

Εδώ ερχόμαστε σε μια υπέροχη ιδιότητα των sneaker: Υπάρχουν άπειρα μοντέλα (συνεχώς βγαίνουν καινούρια) και κάθε μοντέλο έχει δεκάδες παραλλαγές και εποχιακές special edition οπότε μπορείς να διαφοροποιηθείς πραγματικά με την δική σου μοναδική αγορά.

Μέσα σε αμέτρητες επιλογές, γιατί να φοράς το ίδιο AirMax με τον γείτονά σου επειδή ο παπουτσάς στο χωριό σου είπε να φέρει 5 κομμάτια από το ίδιο παπούτσι;

Θέλεις AirMax; Ψάξε σε ενημερωμένα μαγαζιά των μεγάλων πόλεων ή σε εξειδικευμένα online καταστήματα για να αγοράσεις ένα sneaker που θα σου αρέσει απόλυτα και ταυτόχρονα δεν θα το δεις στα πόδια κανενός άλλου. Οι κανόνες για το “μη-πανηγύρι” της εμφάνισής τους, συνεχίζουν να ισχύουν, αν και τα περιθώρια σε ένα sneaker είναι λίγο πιο χαλαρά.

Χμμ… Μου μυρίζει limited edition…

Σε ακόμη λιγότερο αθλητική φάση, υπάρχουν αμέτρητες επιλογές για ένα όμορφο, χαλαρό παπούτσι που δεν θα με κάνει να θέλω να βγάλω τα μάτια μου με καυτή μασιά.

Το all-starάκι της Converse είναι μια κλασσική λύση, με προτέρημα την πολυμορφικότητά του. Μπορεί να παίξει τόσο τον ρόλο του αθλητικού όσο και του σοβαρού sneaker.
Δεν μπορείς να κάνεις λάθος φορώντας ένα απλό Vans.

Οπότε, το συμπέρασμα είναι πως αν είσαι 20-25 χρονών και θέλεις να φορέσεις κάτι που τείνει προς την αθλητική πλευρά των παπουτσιών, οι επιλογές σου καλό είναι να έχουν απλή αισθητική και να μην θυμίζουν “σπιτάκια” του Βαρδάρη. Go simple and you can’t go wrong.

Casual παπούτσια

Για πολλούς, που δεν ασχολούνται με το τι φοράνε, από εδώ και πέρα μπαίνουμε σε άγνωστα λημέρια. Είναι φυσιολογικό, όταν το πιο αντρικό παπούτσι που έχει φόρεσε κάποιος είναι ένα starάκι, να του φαίνεται πως ένα loafer είναι μεγαλίστικο ή παράξενο.

Προσωπικά, τα loafers τα φοράω στην παραλία και τα γεμίζω άμμο. Τόσο χαλαρά παπούτσια είναι.

Το loafer. Απόλυτα καλοκαιρινό παπούτσι, φοριέται χωρίς κάλτσες. Θεώρησέ το ως μια περιποιημένη παντόφλα.
Plimsolls από την Fred Perry.
Desert Boot από την Asos.com. Ακόμη κι αν φαίνεται χειμερινό, το desert boot είναι φτιαγμένο για ζέστες και είναι ότι πιο κοντινό μπορείς να φορέσεις σε “σοβαρό παπούτσι”, φορώντας ουσιαστικά κάτι που είναι φτιαγμένο για την έρημο.
Και το boat shoe, κατά απόλυτη προτίμηση, φοριέται χωρίς κάλτσα.
Η espadrille: πάμφθηνο (υπό κανονικές συνθήκες) παπούτσι, ότι πιο κοντινό σε παντόφλα συνεχίζοντας όμως να είναι παπούτσι. Το καλό της είναι η απόλυτα chill-out φάση της αλλά το κακό  της πως άρχισε να γίνεται μόδα και θα βλέπω όλους τους κάγκουρες στα κλαμπάκια με εσπαντρίγια. Φορέστε την πάντως στην παραλία ή στο νησί και πετάξτε την στο τέλος του καλοκαιριού.

Όσο πιο απλό τόσο το καλύτερο.

Υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν είναι απλά και μπορεί να φαίνονται υπέροχα πάνω σε μερικούς ανθρώπους. Για έναν αρχάριο του στυλ, όμως, που θέλει να ξεφύγει από τα ρούχα που του ψώνιζε η μαμά του (η, έστω, η κοπέλα του) η αρχή θα πρέπει να γίνεται με απλό τρόπο, με εστίαση στα βασικά.

Όποια επιλογή και να κάνει ο μέσος εικοσάρης από τα είδη παπουτσιών που παρουσίασα, θα είναι σίγουρα μια πρόοδος από το ξεσκισμένο μπασκετικό του ή από το ψευτο-μοδάτο έκτρωμα από τους γνωστούς κακοποιούς: Diesel, Energie, Replay, Dsquared.

Χρησιμοποίησε τον κανόνα της απλότητας και την κοινή λογική για τις επιλογές σου, αλλά στο τέλος το στυλ πρέπει να είναι πάντα προσωπικό. Ακόμη κι αν φοράς το πιο αντικειμενικά στυλάτο παπούτσι, αυτό δεν θα έχει καμία αξία εάν δεν αισθάνεσαι άνετα με αυτό πάνω σου.

Οπότε, ξεκίνα από την βάση των σίγουρων κομματιών και φτιάξε με τον καιρό το δικό σου, απόλυτα προσωπικό (και ταυτόχρονα ωραίο) ντύσιμο.

Πώς να περάσετε καλά στο Πήλιο, αν είστε εγώ.

Αυτήν την πρωτοχρονιά αποφάσισα να την περάσω στο Πήλιο. Είχα ξαναπάει πριν από δύο χρόνια με κάτι φίλους αλλά, στ’ αλήθεια, ήταν άλλη εποχή τότε: χωρίς δίπλωμα αυτοκινήτου, χωρίς εμπειρία στα ταξιδάκια. Τώρα θα είχα την ευκαιρία να γυρίσω το Πήλιο με το αυτοκίνητο και μάλιστα 4×4, να γνωρίσω κάθε μικρό χωριό και να αποφασίσω μόνος μου τι είναι καλό και τι όχι.

Το ταξιδάκι μου κράτησε 7 μέρες. Εγώ και η κοπέλα μου, στη Ζαγορά Πηλίου, με ένα αγροτικό Mazda.

Πέρασα υπέροχα, έβγαλα συμπεράσματα και πολλές φωτογραφίες. Τις τελευταίες τις κρατάω για μένα, αλλά τα συμπεράσματα θα σας τα χαρίσω, κι αν είστε «εγώ», λάβετε τα υπ’ όψιν σας όταν βάλετε μπρος για Πήλιο.

Μέρα 1η:

Continue reading