Bang to Ιωάννινα: Τρέχοντας στον Μπιζάνιο Δρόμο 2013.


Αυτός είναι ο “Μπιζάνιος Δρόμος”.

Τρέξιμο: Για το πόσο το αγαπάω έχω μιλήσει στο παρελθόν, αλλά η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν το είχα δει ανταγωνιστικά. Έτρεχα απλά για τον χαβαλέ μου, με έναν καλό ρυθμό αλλά σίγουρα μακριά από χρόνους επιδόσεων.

Έφτασε, όμως, και η μέρα που αυτό θα άλλαζε: Ο Μπιζάνιος Δρόμος στα Ιωάννινα, μια διαδρομή 11.3 χιλιομέτρων, από τα ΙΚΕΑ (περίπου) μέχρι την νομαρχία. Και 11 χιλιόμετρα δεν είναι κάτι το πολύ σπουδαίο για έναν άνθρωπο που αθλείται, αλλά αν έχεις την παραμικρή αίσθηση ανταγωνιστικότητας τότε μπορεί και να γίνει.

Continue reading

Bang to Ιωάννινα: «Και τι να κάνω που είναι του Αγίου Βαλεντίνου;»


Το (απίθανο) καφέ Boutique 1114 στα Ιωάννινα.

«Τι ακριβώς γιορτάζουμε σήμερα;» Η ερώτηση μου ήταν τίγκα στην ειρωνεία, καθώς παρατηρούσα τον Σπύρο να απλώνει τα μπαλόνια σε σχήμα καρδιάς στο καφέ Boutique 1114. Μπαλόνια. Πολλά μπαλόνια.

Και έτσι όπως έβρισκαν τη θέση τους στο ταβάνι, μερικά έσκαγαν (για κάποιον παράξενο λόγο) λες και συμβόλιζαν τα αισθήματα πολλών για τη συγκεκριμένη μέρα.

«Μα, καλά, είναι δυνατόν να έχετε πρόβλημα με την ημέρα του έρωτα;» ρωτούσα όποιον το έπαιζε σπασμένος. Μπορεί να μην ήμουν ο τύπος που “γιόρταζε”, αλλά κάποιες άλλες φορές ήμουν. Αν θέλεις να σπαστείς με κάτι άσε τη μέρα ήσυχη – σπάσου καλύτερα με τον εαυτό σου που δεν βρίσκει την αγάπη.

Continue reading

Πως αγοράζω online ρούχα από το ASOS;

Θυμάμαι ακόμη την εποχή που φοβόμασταν να γράψουμε το μικρό μας (πραγματικό) όνομα στο internet – το να δώσω τον αριθμό της πιστωτικής μου κάρτας σε κάποιο άσχετο site ακούγονταν σαν κακό αστείο.

Και ο φόβος τότε δεν ήταν αβάσιμος: Τα (καινούρια ακόμη) online καταστήματα δεν είχαν κερδίσει την εμπιστοσύνη μας, η ασφάλεια ενός online shop ήταν σχεδόν ανύπαρκτη και στην τελική: «Γιατί να μην πάω στο ρουχάδικο της πόλης μου;»

Η ερώτηση πια έχει γίνει: «Μα, γιατί να ψωνίσω στην πόλη μου;». Ας αφήσουμε τις τιμές στην άκρη. Πες ότι είμαι ανώμαλος και γουστάρω να πληρώνω “γερά” το προϊόν. Ας είχε, όμως, έστω κι ένα πράγμα που να μου άρεσε, κι ας το πλήρωνα σε premium τιμή για να στηρίξω την τοπική αγορά. Δεν έχει όμως…

Continue reading

Γιατί δεν φοράω (πια) τζιν παντελόνια.

Το ότι υπάρχει λόγος που γράφω κάτι τέτοιο, είναι η τέλεια ένδειξη ότι υπάρχει πρόβλημα. Γιατί, τι στο διάολο έχει ένα τζιν που το κάνει να αξίζει τόση προσοχή;

Ζητώ συγνώμη για την πώρωσή, αλλά ήθελα να βγάλω συναίσθημα. Ας μην το παίζω κουτός, ξέρω που ξεχωρίζει ένα τζιν: Είναι το ότι δεν έχει τίποτε το ξεχωριστό.

Continue reading

Η (τραγική) κατάσταση με τα Ελληνικά αντρικά περιοδικά.

Είμαι περιοδικόφιλος. Από το δημοτικό, ακόμη, βαρούσα ετήσιες συνδρομές στο CHIP (περιοδικό τεχνολογίας της εποχής, για όσους θυμούνται) και αργότερα (σχεδόν) δημιούργησα φιλία με τον περιπτερά λόγω του PC Magazine.

Και φυσικά σε γιατρούς, οδοντιάτρους, ήμουν ο μόνος που γούσταρε να περιμένει στο δωματιάκι με τους άνετους καναπέδες και τα περιοδικά. Ήταν σχεδόν παράδεισος για εμένα, με χειρότερο συναίσθημα όταν με φώναζε ο γιατρός ενώ βρισκόμουν στα μισά ενός καλού άρθρου.

Περνώντας την έντονη φάση με τα περιοδικά τεχνολογίας (όταν δηλαδή κατέληξα να λέω: «Θα μπορούσα να γράψω κάθε άρθρο καλύτερα απ’ αυτούς..») συνέχισα σιγά-σιγά στον κόσμο των αντρικών περιοδικών.

Continue reading

Bang to Ιωάννινα: Motley Coffeesweet.


Αυτή είναι η οδός Μουλαιμίδου, ακριβώς μπροστά από την δημοτική βιβλιοθήκη των Ιωαννίνων.

Η μεγάλη ντροπή ήταν όταν εγώ, ένα ψώνιο σχετικά με τις γνώσεις μου για τα Γιάννενα, έμαθα το Motley από μια Πολωνέζα φίλη μου που έκανε Erasmus εδώ. Μια τουρίστρια, ουσιαστικά, μου έβαλε τα γυαλιά στην έδρα μου.

Μπορώ να διακαιολογηθώ όμως: Μόνο μια γυναίκα θα μπορούσε να έχει αυτήν την εξελιγμένη έκτη αίσθηση που την οδηγεί σαν GPS στην κοντινότερη (και παχυντικότερη) πηγή βάφλας. Γιατί, η πρώτη μου εμπειρία με το Motley ήταν ο τρόμος ενός υγιούς ανθρώπου μπροστά σε μια ζωντανή αρτηριοσκλήρυνση: Βάφλα, μερέντα, σαντιγί, κεράσια, αμαρτίες.

Continue reading

The Basics: Το Parka.

(The Basics: The Parka)

Κάποια πανωφόρια, όπως το peacoat ή η καμπαρντίνα, μπορεί να φαίνονται υπερβολικά σοβαρά για μερικούς – και αυτό δεν είναι παράξενο: Το peacoat είναι double breasted (επιβλητικό κούμπωμα) και η καμπαρντίνα θυμίζει ντετέκτιβ από Film Noir, πράγματα που λίγο εκφράζουν τους περισσότερους νέους άντρες.

Some coats, like the peacoat or the trench coat, may seem too formal for some – and that’s not weird: The peacoat is double breasted (which is an imposing buttoning style) and a trench coat may bring memories of a film-noir police agent, things that don’t really express the average young male.

Μπαίνοντας, οπότε, σε πιο χρηστικά και διακριτικά λημέρια, φτάνουμε στο υπέροχο Parka. Μερικές φορές μπορεί να ακούσουμε και τον όρο Anorak που αναφέρεται σε ένα παρόμοιο αλλά όχι απόλυτα ίδιο ρούχο.

So, going into more utilitarian and discreet lairs, we find ourselves in front of the great Parka. Sometimes we may hear the term Anorak that refers to a similar (but not totally same) garment.

Το Parka έχει τις ρίζες του σε ένα ρούχο που φορούσαν οι Inuit Εσκιμώοι για να προστατευτούν από τον παγωμένο αέρα και την υγρασία. Οι Εσκιμώοι παίζει να ξέρουν από ζεστά ρούχα.

The Parka has its roots in a garment worn by the Innuit Eskimos for protection against freezing cold and humidity. Eskimos probably know something about warm clothes.

Φυσικά, όπως όλα τα καλά πράγματα, χρησιμοποιήθηκε αργότερα από τον στρατό (ως το γνωστό μοντέλο Fishtail Parka) και στη συνέχεια το πήραν τα μαγκάκια της Αγγλίας κι κατέληξε να γίνει αγαπημένο κομμάτι της κουλτούρας των Mod.

Just like every good thing, it was later used by the army (as the well-known Fishtail Parka model) and later it was the turn of the English hip youth to exploit it, thus becoming a favorite piece of the Mod culture.

Παρατηρείτε ότι τα περισσότερα στρατιωτικά ενδύματα καταλήγουν να θεωρούνται κλασσικά στις μοντέρνες του παραλλαγές; Αυτό συμβαίνει επειδή ο στρατιωτικός σχεδιασμός ενός ρούχου δημιουργεί ενδύματα ανθεκτικά, πρακτικά και σοβαρά.

Have you noticed by now that most military garments end up being classics in their modern variations? This happens because the military design of a garment tries to create durable, practical and serious pieces.

Το Parka είναι συνήθως φτιαγμένο από βαμβάκι ή από αδιάβροχο συνθετικό υλικό και γεμισμένο με πούπουλα (ή κάτι φθηνότερο) για να παρέχει μόνωση από το κρύο.

A Parka is usually made of cotton or some waterproof synthetic material. It’s filled with down (or something cheaper) to provide insulation from the cold.

Η ουσιαστική διαφορά του από το παρόμοιο Anorak είναι ότι κλείνει από μπροστά με φερμουάρ και κουμπιά, ενώ το Anorak φοριέται συνήθως από το κεφάλι.

Its basic difference from the similar Anorak is its open-front design (that uses a zipper or buttons), whereas an Anorak is worn over the head.

Όσον αφορά το μάκρος του, σίγουρα καταλήγει κάτω από την μέση αλλά όχι πιο κάτω από τον μηρό. Πιο συγκεκριμένα, ο Ηλίας ο ψηλός μπορεί να φορέσει υπέροχα ένα μακρύ Parka που αν το βάλω εγώ θα φαίνομαι σαν να βγήκα βόλτα με την κουβέρτα μου. Θέλουμε πάντα να κρατάμε μια σωστή αναλογία με βάση το σώμα μας.

Concerning its length, it definitely goes beyond the hips but not lower that the thigh. To be more specific, John the tall guy may easily wear a long Parka – but me, I’d look like I’m wearing my blanket. We should always try to keep the correct proportions, based on our body.

Οπότε, για όσους ψάχνουν ένα ζεστό, πρακτικό και όμορφο (χωρίς να κραυγάζει) πανωφόρι για τον χειμώνα, προτείνω να ποντάρουν σε ένα καλό Parka.

So, for anyone looking for a warm, practical and beautiful (while tame) overcoat for the winter, I suggest they bet on a good Parka.

(Μπορείτε να βρείτε αρκετά ωραία Parka στο ASOS)
(Find some great Parkas on ASOS)